| |
Hoe dan wel?
Integrale (geïntegreerde) economie.
We beleven vandaag meerdere crisissen tegelijkertijd, crisissen die onder de oppervlakte met elkaar verbonden zijn. Crisissen die eigenlijk steeds één synthetiserende vraag stelt: Hoe samen te leven? Een antwoord op deze vraag in theorie is vrij eenvoudig, in de praktijk is dit een stuk lastiger, daar is zowel de één als de ander bij nodig. ;-)
A. Het fundament van de samenleving
Om een gezond en levend fundament voor de samenleving te creëren zijn randvoorwaarden nodig die het (over)leven bevorderen. Hoe eenvoudiger deze voorwaarden zijn des te duidelijker en daarmee effectiever zullen deze (rand)voorwaarden zijn. Welke behoeften deelt ieder mens? De behoefte aan drinkwater, voedsel, kleding, huisvesting, onderwijs en gezondheidszorg. De rechtsstaat is verantwoordelijk voor de voorwaarden en handhaving van dit fundament van de samenleving, wij als mens zijn verantwoordelijk voor de praktische invulling van dit fundament door samen te werken. In politieke termen betekent dit solidariteit en het kunnen delen wat er (nodig) is.
B. De absolute noodzakelijkheid van een geïntegreerde individualisering.
Zonder geïntegreerde individualisering is het fundament van de samenleving ten dode opgeschreven. Wanneer u de deze wisselwerking begrijpt heeft U de kiem van de pragmatische invulling van een rechtvaardiger samenleving binnen handbereik. Geen enkele politieke, maatschappelijke, financiële, commerciële (markt) partij (meerderheid of minderheid) kan zich de exclusiviteit van het fundament van de samenleving opeisen. Het fundament van de samenleving is de mensheid in haar geheel en staat geen enkele exclusiviteit van wie dan ook toe. Wanneer er aan de basisvoorwaarden van het fundament van de samenleving voldaan is ontstaat als van zelf een voedingsbodem voor het geïntegreerde individualisme, wat niets ander is dan de volledige vrijheid om zich zelf als individu te ontplooien. Uiteraard mag deze zelfontplooiing niet ten koste gaan van het fundament van de samenleving. In politieke terminologie kunnen we het geïntegreerde individualisme, geïntegreerd liberalisme noemen. De synthese tussen het fundament van de samenleving en het geïntegreerde individualisme kunnen we vervolgens in de praktijk brengen en benoemen als integrale economie .
Samen te vatten als: Iedereen is ondernemer welke door coördinatie, communicatie, praktisch handelen en terugkoppeling, de levensomstandigheden voor het individu en het geheel beetje bij beetje verbetert.
De gevolgen voor het rechtssysteem
De noodzakelijk synthese tussen socialisme en liberalisme
Of socialisten en liberalen het vandaag beseffen is niet duidelijk. Ze willen hetzelfde, namelijk, "meer". Socialisten willen dat dit "meer" ten goede komt aan iedereen. Neo-liberalen willen dat dit "meer" ten goede komt aan het individu. Dit "meer" is vandaag echter een bureaucratische illusie, waar we zowel collectief, als progressief, conservatief, liberaal en socialist achteraan rennen.
Een inhoudelijke synthese tussen socialisme en liberalisme is dringend noodzakelijk.
De behoeften die ieder mens deelt:
A) Solidariteit als basis prioriteiten
Basisveiligheden (= algemeen belang)
1. lucht
2. water
3. voedsel
4. kleding en huisvesting
5. gezondheidszorg
6. onderwijs
7. natuur en infrastructuur
8. rechtvaardig bestuur
B) Vrijheid, de absoluut noodzakelijke speelruimte voor het individu,
individuele vrijheden
a) zelfverwerkelijking
b) wetenschap
c) (levens)kunst
d) onderzoek en ontwikkeling
e) onthechting en verdraagzaamheid
De A basisprioriteiten kunnen niet zonder de B prioriteiten, maar de B prioriteiten mogen niet ten koste gaan van de A basisprioriteiten.
Een aanpak die tegelijkertijd progressief en conservatief te noemen is. ;-)
Deze synthese wordt mogelijk wanneer participatie, kunnen delen, samenwerking en oprechtheid de plaats in zullen nemen van concurrentie en de huidige bureaucratiserende machtsmechanismen.
Juridisch zal dan de volgende verandering in prioriteiten plaatsvinden:
Van vandaag (veelal onbewust) de belangrijkste besliscriteria en "logisch" te noemen, uitgaande van onderlinge concurrentie:
1. bezit
2. bescherming politieke en financiële wereld
3. grondrechten binnen de grondwet en het Europese verdrag voor de rechten van de mens
Naar:
a. (samen)leven
b. vrijheid, bewustwording en verantwoordelijkheid (binnen het geheel)
c. bezit
Waarbij a en b, zo goed en kwaad vandaag uitgedrukt worden in de grondrechten binnen onze grondwet en het Europese verdrag voor de rechten van de mens. Vandaag is door onderlinge concurrentie dit in de verdrukking gekomen door bezitsdrang en nadruk in het algemeen op bescherming van verworven rechten van de winnaars. Waarbij de overheid en samenleving, zonder dat we dit beseffen, loopjongens zijn geworden voor 'de winnaars' ten koste van de grondrechten binnen onze grondwet. Het is het geloof in winst dat ons vandaag collectief gevangen houdt waardoor de werkelijke maatschappelijke uitdagingen steeds moeizamer van de grond kunnen komen. (Lees, een samenleving waar echt iedereen welkom is en niet alleen de zogenaamde winnaars/winst)
Voor de duidelijkheid, wij zijn zelf de voedingsbodem voor deze onrechtvaardige logica. Met het vingertje wijzen naar de ander, werkt in deze niet. Bewustwording is het enige medicijn naar een duurzame genezing! Dit kan alleen wanneer mensen ongeacht hun positie binnen het huidige systeem, verantwoordelijkheid leren te nemen, ten dienste van het geheel.
|
|